Brak kategorii

Judasz, Maciej i losowanko

Czytany dziś w czasie liturgii fragment Dziejów Apostolskich jest jednym z najdziwniejszych passusów tej księgi. Mówi o uzupełnieniu grona dwunastu apostołów osobą Macieja. Jak wiemy, nowy członek apostolskiego kolegium miał zastąpić Judasza, który według Łukasza, tak jak według Mateusza, w międzyczasie zginął. Dodatkową atrakcją jest to, że nowy apostoł został wybrany poprzez losowanie. Nasuwają się dwa pytania. Po pierwsze, po co uzupełniać grono dwunastu? Instytucja dwunastu apostołów nie była przecież

Wniebowstąpienie – po co to komu?

Nasza pobożność i nasz rok liturgiczny traktują dane biblijne dość swobodnie, kierując się swoimi prawidłami i kierunkami. Na przykład w Ewangeliach mamy zwiastowanie Maryi (Łukasz) i alternatywne zwiastowanie Józefowi przez sen (Mateusz). Do naszej liturgii, pobożności i sztuki weszło to pierwsze, bo, wiadomo, Maryja stała się bardzo ważną postacią, istotniejszą dla chrześcijańskiej wiary niż Józef. Jako „pierwszy cud” Jezusa przeszedł do pobożności cud w Kanie, choć jest on tylko u

Dwóch Pawłów i pogaństwo

Sokrates, jak wiadomo, nie zostawił po sobie żadnych pism. Poglądy, styl filozofowania i w ogóle sposób życia tego absolutnie kluczowego dla kultury europejskiej myśliciela poznajemy tylko z tekstów jego uczniów, wśród których najważniejszym był Platon. W platońskich dialogach spotykamy Sokratesa, widzimy go rozmawiającego z ludźmi i wypowiadającego swoje tezy (lub raczej wyciągającego je z rozmówców). Pozostaje jednak pewien zasadniczy problem, z którym mierzą się badacze starożytnej filozofii greckiej. Otóż Platon

Ukazywał się w odpowiedniej kolejności

Jakie jest najstarsze spisane świadectwo na temat zmartwychwstania Pana Jezusa? Nie chodzi o jakąś wyrywkową wzmiankę w rodzaju: „Pan powstał”, „Został wskrzeszony”, ale o dłuższy tekst opowiadający o doświadczeniu świadków żyjącego Pana. Takim najstarszym tekstem nie jest, oczywiście, żaden tekst z którejś z czterech Ewangelii kanonicznych, ale znacząco starszy fragment Świętego Pawła z 1 Listu do Koryntian (15, 1–8). Właśnie dziś czytany jest on w liturgii. Brzmi następująco: Przypominam, bracia,

Religia panująca?

Konstytucja z 3 maja 1791 roku z wielu powodów budzi podziw. Jej pionierski charakter, wielki rozmach i integralność, wreszcie przebijająca z jej kart autentyczna troska o dobro Rzeczpospolitej, o dobro wspólne – wszystko to naprawdę robi wrażenie i jest nie do przecenienia. Jeśli do tego dodamy jeszcze dramatyczny kontekst, jakim jest zapadanie się Polski w nicość pod naporem zaborców, wtedy chwytamy już w pełni wydźwięk majowej konstytucji i nie dziwimy

Dzieje Apostolskie kontra Paweł

Z jakimi kawałkami kojarzy ci się Freddie Mercury? Wiadomo: „Bohemian Rhapsody”, „We Are the Champions”, „We Will Rock You” i tak dalej. Każdy o tym wie i każdy się spodziewa, że jeśli ktoś będzie mu opowiadał o jakimś koncercie Queen sprzed lat, to opowie właśnie o wykonaniu tych utworów. Wyobraź sobie jednak, że ktoś opowiada ci o występie tego zespołu, ale w ogóle nie wspomina, by zagrane zostały wspomniane piosenki.

Absurd klerykalizmu

W każdej szkole ważną funkcję pełnią przewodniczący klasy. Nie ma klasy, która nie miałaby swojego przewodniczącego i dla każdego jest to oczywiste. Ta wyznaczona osoba realizuje rozmaite zadania, jest pewnym spoiwem całej klasy, usprawnia podejmowane w niej decyzje i w ogóle jest konieczna dla poprawnego jej funkcjonowania. Zauważmy jednak, że przewodniczący klasy nie stanowią żadnej odrębnej kasty. Mają zupełnie normalne relacje z innymi uczniami, wszyscy razem się kolegują. Nikt nie

Przejdź do paska narzędzi